پایروگرافی ، تلفیق تکنیک ، درست یا اشتباه

یقینا در بسیاری موارد ، تلفیق هنرها می تواند نتایج بسیار زیبا و باشکوهی را پدید آورد . اما به این شرط که تمام جوانب درستی و اصالت هنرها در نظر گرفته شود. برای مثال ، اگر دو هنر معرق و سوخته نگاری با هم تلفیق کنیم و هر دو در سطح هنری خوبی اجرا شوند ، احتمالا به نتیجه ی خوبی هم خواهیم رسید.
اما متاسفانه برخی افراد به دلیل عدم توانایی در اجرای پرسپکتیو یا در نمایش تضاد تیرگی و روشنی یا در اجرای موارد ظریف و خطوط باریک که نباید سوزانده شوند ، از ” رنگ سفید ” استفاده می کنند که این نوعی حقه محسوب می شود و اثر را از اصالت هنری دور کرده و نمایانگر عدم توانایی صاحب اثر در سوزاندن و “نسوزاندن” می باشد .
چنین اثری حتی اگر زیبا به نظر برسد ، اثری غیرحرفه ای به حساب می آید. هنرمند پایروگرافیست یا سوخته نگار باید مهارت خود را در به تصویر کشیدن یک اثر ، با اجرای حرفه ای به نمایش بگذارد. برای مثال ، استفاده از رنگ قرمز برای به تصویر کشیدن خون ، یا استفاده از رنگ آبی برای به تصویر کشیدن دریا ، در یک تابلوی سوخته نگاری به هیچ عنوان ، هنر نیست. هنرمند در این هنر باید آنچنان تصویرسازی ذهنی و اجرای خاص را با هم تلفیق کند که چشم بیننده ، پس از دیدن نقاط مذکور ، با وجود رنگ قهوه ای ، ناخودآگاه و بی درنگ دریا یا خون را ببیند.